Przepraszam, że żyję

Bianca ma 13 lat i próbuje odnaleźć stabilny punkt w świecie, w którym czuje się niewidzialna - zarówno dla matki, której uwaga i miłość skupiają się na młodszym bracie z problemami zdrowotnymi, jak i dla ojca oraz jego nowej partnerki, którzy postrzegają ją jako dziecko „trudne”.

To subtelna, pełna wyobraźni opowieść o dorastaniu i potrzebie przynależności.